Page of

Messages from RTU people past and present

  • Dear Friends/Family, I would like to share a contribution page with you which has been created in the $bookTitle$ book. To view the page please click on the following link: $findContributionLink$ Online Book for Brother James Kimpton https://www.theonlinebookcompany.com/OnlineBooks/Kimpton/Contributions/Find/RTUpeoplepastandpres/drdevandraozapresidentofrtu
    https://www.theonlinebookcompany.com/OnlineBooks/Kimpton/Contributions/Find/RTUpeoplepastandpres/drdevandraozapresidentofrtu

    Dr Devandra Oza, President of RTU

    India | 1 Nov 2017

     

    MY FRIEND, BROTHER JAMES KIMPTON I joined the Civil Service in 1957 in Delhi and after a year, I came to Tamil Nadu after which I spent my entire working life here. My official work often took me to Madurai, Dindigul, Bathalagundu. In 1964, I heard about Brother James and Boys’ Village and, with a keen interest in social agencies, I just dropped in to see him one late afternoon. He welcomed me warmly. Somehow (I don’t know why), I asked to see his personal library. It was impressive. He started talking. I could see that I was talking to an exceptional man. It was later I learnt that he was an artist of merit. It was much later I learnt that he could divine water below the earth and unfailingly the point he gave yielded water when a bore was drilled there. His intelligence was very vibrant. He did not speak much. When he was engaged in conversation he warmed up. I asked him about the blitz on London in the early years of the Second World War. He told me his recollections of that terrible situation and how he was evacuated from Guernsey and London along with many other young people. We talked and became friends. Thereafter, my every visit to Madurai or Dindigul or Theni district, I made it a point to just drop in. RTU in India has done work which is both stupendous and splendid. I noticed that they work for the poorest people irrespective of the religions of other people. I have a special soft corner for anyone who is grounded in his or her religion, and yet works without making any distinctions. Right from the beginning I could see that Brother wanted to work only for the poor. Over the years, I could see that he took on more and more challenges - housing, health, education, self-help groups for women and the very difficult work of dealing with orphaned children who tested HIV positive. He was a leader who led from the front and was yet gentle. Occasionally I could help because I was in the State Government. For example, Brother had asked for some life-saving drugs to be rushed by air from England for a sick child. The local customs at Chennai refused to clear that small parcel on the grounds that there was some discrepancy between the consignment and the accompanying document. I received a desperate phone call from Brother and within a few hours, I cleared the consignment and despatched it, which they received the next day. Dealing with the politicians in India is as difficult as scaling Everest without oxygen, but on occasions I could accomplish that. Then he invited me to join RTU’s board, which I did. I am happy that I did and even now at the age of 84, I am happy that I am of some value to the organization and can continue to support Fr Antony and the staff team. Brother James loved children without being demonstrative or effusive. He often had children by his side and the happiness on his face was obvious. He loved seeing children going to school every day. He loved to see children playing in the very large playground of Reaching the Unreached every evening. He sat motionless while seeing the children at play. He could meet any challenge in the course of his work. He had quiet determination to give his love, his service, his compassion to those who were poor, who were underprivileged. Once he told me, “All that we have here is for the poor”. He built houses for the homeless. He gave water to the thirsty. He gave help to the needy. He sent children to the school. He was a true Witness to the teachings of Jesus Christ. Dr Devandra Oza NB. After Brother returned to India in 1971, he did not go back even once to England as he was worried that he wouldn’t be allowed back in. I advised him on two points. One, he could take Indian citizenship and then go to England and come back easily. Alternatively, he could go to England and on his return at Mumbai airport, I would meet him to ensure that he was not denied entry. He thought over both suggestions, but decided just to stay on here. Once in a very short sentence he told me, "I wish I could see the English countryside again and the churches there". I was moved by this statement but I could see that he was totally committed to his work here and that was that.

Add a Message

Previous Next

Messages from RTU people past and present

  • Dear Friends/Family, I would like to share a contribution page with you which has been created in the $bookTitle$ book. To view the page please click on the following link: $findContributionLink$ Online Book for Brother James Kimpton https://www.theonlinebookcompany.com/OnlineBooks/Kimpton/Contributions/Find/RTUpeoplepastandpres/fatherantonypaulsamydirectorofrtu
    https://www.theonlinebookcompany.com/OnlineBooks/Kimpton/Contributions/Find/RTUpeoplepastandpres/fatherantonypaulsamydirectorofrtu

    Father Antony Paulsamy, Director of RTU

    India | 1 Nov 2017

     

    எனக்கு 10 வயது இருக்கும் போது எனது பராமரிப்புக்காகவும் மற்றும் பாதுகாப்பு வேண்டியும் அருட்சகோதரர் அவர்களை 1975-ம் ஆண்டில் முதன் முதலில் சிறுவர் கிராமத்தில் சந்தித்தேன். என்னை பராமரித்த விதம் மிகவும் அற்புதமானது. அந்த காலத்தில் குடும்ப பராமரிப்பு முறை இல்லாவிட்டாலும், 10 அல்லது 12 மாணவர்கள் தங்கக்கூடிய வகையில் இரண்டு அறைகளுக்கு ஒரு பாதுகாவலர் என இருந்தது. அப்போது சகோதரர் அவர்கள் சிறுநோய்கள் மற்றும் காயங்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கக்கூடிய செவிலியராக இருந்தார். நாங்கள் சந்தோசமாக இருக்கும் வகையில் சிறு உல்லாச பயணங்கள், விளையாட்டுப் போட்டிகள், பொழுதுபோக்கு காரியங்கள், நூலகம் மற்றும் வழிபாட்டு சுதந்திரம் அளித்து எல்லா உதவிகளும் செய்துவந்தார். விடுமுறை காலங்களில் அவர் திறந்தவெளி கிணற்றில் இணைந்து பல மணி நேரங்கள் நீச்சல் அடிக்க அனுமதி கொடுப்பார். அவருடைய ரசனை உணர்வு என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. அதை நான் அவரிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டேன். எங்களது படிப்பில் ஈடுபடுவது மட்டுமின்றி மற்ற வேலைகளான சுத்தம் செய்தல், தோட்ட பராமரிப்பு, அலங்காரம் செய்தல் மற்றும் ஏழைகளுக்கு உதவிகள் செய்வதிலும் ஈடுபட்டிருந்தோம். அருகாமையில் தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஏழை மக்களுக்கு உணவு கொண்டு செல்லுதல் மற்றும் அவர்களுடைய வீடுகளை சுத்தம் செய்ய ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமைகளிலும் ஏழை மக்களுக்கு உதவிகள் செய்யவும் அடிப்படை வசதிகள் செய்து கொடுக்கவும், தன்னார்வ தொண்டுக்காக பாலர் சபை என்ற குழுவை எங்களுக்காக சகோதரர் அவர்கள் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு வாரமும் எங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட பணத்திலிருந்து ஒரு சிறுதொகையை ஒதுக்கி அதை ஏழைக்காக பகிர்ந்தளித்தோம். ஒரு முறை கூட்டத்திற்கு வந்த சகோதரர் எங்கள் சிறிய பங்களிப்பிற்கு இணையாக 100 மடங்கு தருவதாக வாக்களித்தார். அதைக்கொண்டு அதிகமான தட்டுகள், பாய்கள், போர்வைகள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான பொருட்கள் வாங்க முடிந்தது. அவர் ஏழைகளுக்காக உதவிகள் செய்ததைக் கண்டு தான் நான் துறவியாக வேண்டும் என்ற ஆசை எனக்குள்ளே உதித்தது. 33 வருடங்கள் கழித்து 2008-ம் ஆண்டு மே மாதம் 15-ம் தேதி RTU தலைமையுடன் இணைந்து பணியாற்ற ஒரு கப்புச்சின் குருவாக அவர்முன் வந்து நின்றேன். RTU-வில் சேர்வதற்கு முன்னரே, எனக்கு இந்தமாதிரியான சேவைகளை செய்ய ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. எனது இந்த ஏக்கத்தை நிறைவேற்ற அவரும் எனக்கு ஒரு வாய்ப்பை அளித்தார். அதனால் தான் நான் RTU-வில் தங்குவதை ஒரு கொடையாகவும் மற்றும் ஆசிர்வாதமாகவும் கருதுகிறேன். 2006-ம் ஆண்டு RTU-வில் பத்து மாதங்கள் தொண்டாற்றி முன் அனுபவம் பெற்றேன். தொடக்க வருடங்களில் அவருடைய பயிற்சி எனக்கு மிகவும் உதவியாக இருந்தது. அடிக்கடி நிர்வாகம் பற்றிய குறிப்புகள் சகோதரர் அவர்களிடமிருந்து எனக்குக் கிடைக்கும். நான் முதல் நிர்வாகசபை கூட்டத்தை நடத்தியபோது, நான் மிகவும் பதட்டமாக இருந்தேன். ஆனாலும் அவர் எனக்கு ஊக்கமளித்து உதவினார். கடைசி வரை அவருடைய உதவி, ஊக்கம் மற்றும் பாராட்டுகள் அனைத்தையும் சந்தோசமாக அனுபவித்தேன். ஒருமுறை சகோதரரிடம் “சகோதரரே, நமது அதிகமான கட்டிடங்களின் கூரைகள் அனைத்தும் தென்னை மர கட்டைகளால் செய்திருப்பதால் அவைகளை கரையான் அரிக்க வாய்ப்புகள் உள்ளன. மேலும் அதை பழுது பார்த்தால் அதற்கு அதிக பணம் செலவளிக்க நேரிடும்” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர் உடனடியாக கூறிய பதில் “இது உள்ளுர் மக்களுக்கு வேலை வாய்ப்பை கொடுக்க உதவுகிறது”. ஏப்ரல் மாதத்தில், உதவி இயக்குனர் மற்றும் குழந்தைகள் பராமரிப்பு தலைவியுமான திருமதி லதா அவர்களை அடுத்த இரண்டு மாதங்களில் சேர இருக்கின்ற புதிய குழந்தைகளுக்கு போதுமான துணிமணிகள் இருப்பு வைக்க வலியுறுத்துவார். மே மற்றும் ஜுன் மாதங்களில் புதிய குழந்தைகள் சேர்க்கப்பட்டவுடன் ஒரு குழந்தையைப் போல மிகவும் சந்தோசமடைவார். எல்லாமே குழந்தைகளையும் மற்றும் அவர்களுடைய தேவைகளை மையப்படுத்தியே இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தினார். நமது பகுதியிலுள்ள ஏழை மக்களுக்கும் அதுபோன்றே இருக்க வேண்டும் என்றார். ஏழைகளுக்கான அவருடைய அசாதாரண உணர்வுதிறன் அவரை முழுமையாக அவர்களுக்காக அர்ப்பணிக்கச் செய்தது. எறும்புகள் எவ்வாறு எந்த இனிப்புகளையும் கவர்கின்றதோ, அதேபோல் குழந்தைகளையும் மற்றும் முதியோர்களையும் கவர்ந்தார். புதிய மனிதர்கள் (ஏழைகள்) மற்றும் குழந்தைகளுடன் உறவாடும் போது, ஏதோ நன்கு பழக்கமானதுபோல் உறையாடிக் கொண்டிருப்பார். சகோதரர் அவர்களின் இறப்பின் சமயம் நாங்கள் யாரும் முழுமையாக தயாராய் இல்லை. அவர் நீண்ட நாட்கள் வாழவேண்டும் என நாங்கள் அனைவரும் விரும்பும் போது அவருடைய இறப்பு திடீர் என இருக்க வேண்டும் என விரும்பினார். இது அவருக்கும், எங்களுக்குமிடையே கடவுள் முன் நடக்கும் செபப் போராட்டமாக விளங்கியது. 2016-ம் ஆண்டில் நாங்கள் அவருடைய பிறந்தநாளை கொண்டாடும் போது அவர் நீண்ட நாட்கள் வாழவேண்டும் என ஜெபம் செய்ய வேண்டாம் என கேட்டுக் கொண்டார். அதேபோலவே அவரும் இந்த போராட்டத்தில் வெற்றி பெற்றார். மற்ற நிறுவனத் தலைவர்கள் போல இல்லாமல், சேவையை தொடர்ந்து செய்ய ஒரு வலுவான குழுவை தயாரித்தார். அவருடைய தொலைநோக்கு பார்வை மற்றும் திட்டங்களைப் பார்த்து நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன். அவருடன் சேர்ந்து கடந்த 10 வருடங்களாக வாழ்ந்ததினால், நான் அவருடைய வழிகளை உறுதியாக நம்புகிறேன். மேலும் அவர் என்னையும், நம் அனைவரையும் முன்னேறிச் செல்ல திடம் (அதிகாரம்) அளிப்பார் என நம்புகிறேன். நானும் அவருடைய விருப்பத்திற்கேற்ப அவரின் அடிச்சுவட்டில் செயல்படுவேன். அன்பு சகோதரரே, எங்களை உமது இறப்பிற்காக நீங்கள் தயாரிக்கவில்லை. ஆனால், உம்முடைய மிகப்பெரிய சேவையை தொடர்ந்து செய்ய எங்களை நீங்கள் நன்றாக தயாரித்துள்ளீர். இங்கு அதை ஏற்கனவே தொடங்கிவிட்டோம். எங்களோடு இருக்க வேண்டுகிறோம். ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகளை நீங்கள் வரவேற்பதினால், இறைவனும் உங்களை அவருடைய வலது பக்கத்தில் அன்னை மேரியுடன் வரவேற்றிருப்பார். எங்களுக்காக வேண்டிக் கொள்ளுங்கள். அருட்தந்தை அந்தோனி பால்சாமி

Add a Message

Next Previous